هر كسی در دنیا به نوعی تلاش می‌كند تا توشه‌ای جمع كند البته تلاشها با هم فرق ‌می‌كند بعضی‌ها بدنبال مال و منال هستند و بعضی ها هم به دنبال علم و دانش. بعضی‌ها هم بدنبال مدرك و ...

در این میان بعضی سر به راه اند و بعضی راه به بیراهه برده‌اند؛ بعضی‌ها كاسبی و دانش را با هم عجین كردند و با دانش كاسبی می‌كنند. و بعضی ....

ولی واقعا ثروت و فقر چیست؟ گفته‌اند هر كس بیشتر دارد بیشتر محتاج است. خوب كه فكر می‌كنم می‌بینم حرف درستی است، هم در مورد مال دنیا هم در مورد علم و دانش هم تاجر به فكر بیشتر در آوردن است و هم عالم و دانشمند به فكر بیشتر فهمیدن.

خوب كار دنیا همین است آنچه اهمیت دارد این است كه در راه باشیم...

اگر در راه بودیم هم ثروت و هم دانش نعمت است و اگر بیراهه رفتیم هر دو نقمت است.

ثروتی كه به راه باشد در راه خیر و خوبی صرف می‌شود، باعث شاد كردن دل دیگران می‌گردد ، علم هم همین‌گونه است اگر در راه باشد صرف تعالی و خدمت به بشر می‌گردد اما امان از روزی كه علم و ثروت به بیراهه رود.

ثروتش، آتشی می‌شود كه به جان مردم می‌افتد و دانشش سوختی كه لهیب آتش را بالا می‌برد، بمب اتم می شود و جان مردم را می گیرد.

اما حرف من اینها نیست! من به دنبال  ثروت واقعی هستم، ثروتی است كه هم تاجر را بی‌نیاز كند و هم عالم را و كسی را به بیراهه نبرد.

امام علی (علیه السلام) می‌فرماید: اعْلَمُوا انَّه لَیْسَ عَلَی أَحَدٍ بَعْدَ الْقُرآنِ فاقة، و لا لِأحَدٍ قَبْلَ الْقُرآنِ مِنْ غِنًی، فَاسْتَشْفُوهُ مِنْ أدْوائِکُمْ، وَاسْتَعینُوا بِهِ عَلَی لَأْوائِکُمْ ¹

آگاه باشید هیچ کس پس از داشتن قرآن فقر و بیچارگی ندارد و هچکس پیش از آن غنی و بی نیازی نخواهد داشت بنابراین از قرآن برای بیماری های خود شفا و بهبودی بطلبید و برای پیروزی بر شدائد و مشکلات از آن استعانت جویید.

به راستی اینگونه است، بیچاره كسی است كه آب در دستش هست و به دنبال آن می‌گردد. نوش دارو بدست دارد و به دنبال سیمرغ می‌گردد. راستی قرآن ، این معجزه جاویدان را چقدر شناخته‌ایم؟!!!

۱- نهج البلاغه خطبه 176