آقای تاج زاده! با شان مرجعیت بازی نکنید، لطفاً!

خوب است آقای تاج زاده کمی بیشتر در مورد واژه "اقتدارگرا" تامل کنند، ظاهراً مفهوم این واژه در ذهن آن جناب، این است که هر کس با ما است "اقتدارگرا" نیست و هر کس "با ما نیست قطعا "اقتدارگرا" است؛ اما بهتر است ایشان بدانند، این طرز تفکر عین "اقتدارگرایی" است یکی از اصلاح طلبان که عضو برجسته جبهه موسوم به اصلاح طلب بوده و دیر زمانی است این و آن را "اقتدارگرا" می نامد، کسی نیست جز سيد مصطفي تاج‌زاده، شرح ماجرای انتخاب یکی از دو حزب مشارکت و مجاهدین برای فعالیت از سوی ایشان تقریباً بر همه آشکار است.امروز طرح عبور از خاتمی، فردا هاشمی حامی اختناق و... از جمله طرح هایی بوده که ایشان یا از جمله طراحانش بوده و یا حامی و پشتیبان آن.تا دیروز چونان دیگر عزیزان سکوت می کردیم، به حکم احترام به سید محمد خاتمی ، بزرگمرد اصلاح طلبان، اما تعدادی از اصلاح طلبان دیگر امروز کسی جلودارشان نیست!تاج زاده اخیرا در جلسه ماهانه اصلاح طلبان در قزوین بدون تعمق و فهم درست از بیانات و نظرات آيت الله مكارم شيرازي در مورد مضرات  استفاده نادرست از اينترنت، ماهواره و مطبوعات آزاد،با حمله به مرجعیت شیعه ، با دسته بندی مراجع عظام ، ایشان را مجتهد اقتدارگرايان خوانده  و گفته: « اگر اينها ابزارهاي ضد ديني هستند چرا با وجود ماهواره هاي بسيار، سايتهاي متعدد اينترنت و مطبوعات صد در صد آزاد در كشور تركيه شاهد رشد اسلام گرايي هستيم.»جالب آنکه پس از آنکه به ایشان انتقاد شد که چرا چنین می گویید، پاسخ منتقدان خود را در مطلبی ذیل عنوان"توهین به مرجعیت مگر جرم است؟" داده اند! عجبا و بازهم عجب که این چگونه برخوردی است؟ بعید به نظر می رسد که باید همان مطالبی را که در رد نظریات خانم ف-ر نوشتیم دوباره برای یکی از داعیه داران تساهل و تسامح و ادب! بنویسیم. 

نقش ماندگار روحانیت و مرجعیت شیعه در توفیق اسلام و مسلمین در طول تاریخ  و ثمرات و نتایج آن در جهان اسلام بر همگان آشکار بوده و مرجعیت آگاه و بیدار در طول تاریخ همواره پیشرو حرکت های ظلم ستیز بوده و سابقه درخشان روحانیت و مراجع در مقابله با جریانات انحرافی و التقاطی علیه اسلام و مکتب شیعه و حفظ و حراست از دین مبین اسلام بدون وارد شدن در گروه ها، دسته ها و احزاب مختلف  ، مورد تایید همه آگاهان و مورخان نام آشنا بوده است، چه اینکه دارا بودن سنگر مردمی و معتمدانه مراجع با قبول جایگاه و شأن نیابت عام حضرت ولی عصر(عج) در عصر غیبت ملزم می سازد تا بدون وابستگی و نگاه جناحی و حزبی به تحلیل اوضاع و رویدادهای جاری مسلمین پرداخته و با لحاظ تمامی  مصالح و شرایط زمانی و مکانی به صدور احکام  مبادرت کنند و در این بین بررسی تاریخ مرجعیت شیعه نشان می دهد که آنچه امروز به عنوان تاثیر و نقش به سزای اسلامی در جهان قلمداد می شود حاصل تلاش ها ، حرکت ها و ظلم ستیزی مرجعیت شیعه با زور مداران وقدرت های مستکبر بدون برچسب ها و انگ های گروهی و سیاسی بوده که می توان در دو قرن گذشته به نقش تاثیر گذار میرزای شیرازی ، شيخ مرتضي انصاري، آخوند خراساني ، شیخ فضل الله نوری ، میرزای نائینی ، آيت‌الله ‌شيخ عبدالكريم حائري يزدي ، آيت‌الله سيدابوالحسن اصفهاني ،آیت الله شهید مدرس و آیت الله بروجردی و در این  اواخر به آيت‌الله گلپايگاني ، آیت الله مرعشی نجفی و سلسله نورانی منتهی به مرجعیت حضرت امام خمینی(ره) و حادثه بزرگ تاریخی تشکیل حکومت اسلامی و پیروزی انقلاب اسلامی اشاره نمود.

و اینک در فقدان مراجعی همچون امام راحل ،  فقها و مراجع تقليد  بزرگی همچون حضرات آيات‌ عظام بهجت و  مكارم شيرازي در قم و حضرت آیت الله سیستانی در نجف در مسند مرجعیت عام تشیع قرار گرفته اند . در این میان مراجع بزرگ دیگری هستند که همزمان با علم روز و زمانه خود گام بر می دارند و تاسف که مورد اهانت واقع می شوند. تا دیروز صانعی بود و امروز مکارم شیرازی. آیت العظمی ناصرمکارم شیرازی (مدظله العالی) یکی از مفسران بزرگ قرآن بعد از آیت الله طباطبائی ونقاش تفسیر نمونه است، که  البته خدمات و جایگاه رفیع علمی و فقهی ایشان در حوزه های علمیه زبانزد خاص و عام بوده و به عنوان یکی ازاستوانه های فقهی حوزه قم  و از مهم ترین مراجع تقلید مدافع جمهوری اسلامی و نظریه مردم سالاری در عصر غیبت که مورد تأیید نظام و رهبری نیز بوده شناخته می شوند.ایشان در عین روز آمدی در امور فقهی و دینی اغلب از مسائل حزبی و گروهی احتراز جسته اند. در طول چند دهه گذشته بدون وارد شدن و جبهه گیری از گروه و حزبی خاص به بیان نظرات علمی کارساز و روشنگر مبادرت نموده اند که در این مورد می توان به فتوای صریح ایشان در مورد کنترل جمعیت ، سلول های بنیادی و شبیه سازی،  مسائل خانواده ، برابری دیه اهل کتاب با مسلمانان و زدودن برخی از خرافات و برچیدن سنت ها و بدعت های آشکار  اشاره کرد. ایجاد بزرگترین مرکز شیعه شناسی جهان در کنار مسجد جمکران را از دیگر اقدامات درخور توجه ایشان در کنار تربیت طلاب و روحانیون برجسته[ که هم اینک در مراکز حساسی چون مجلس خبرگان رهبری و شورای نگهبان قانون اساسی قرار گرفته اند] را می توان از این دست اقدامات مؤثر ایشان در دنیای اسلام دانست.
این قلم همچنانکه اهانت هتاکان پرده دری چون خانم ف - رجبی و حسین شریعتمداری در جبهه اصول گرایان به حضرت آیت الله العظمی صانعی (حفظه الله تعالی) را برنمی تابد چه اینکه شأن مراجع عظام را بالاتر از  اختلافات و زدو بندهای سیاسی دانسته و شان مرجعیت تقلید رااز سیاسی کاریهای رایج و عام جامعه بالاتر می داند،  از آقای تاج زاده  در جرگه اصلاحات که با اینگونه بی حرمتی ها عملا دنباله رو خانم رجبی در جبهه مخالف خویش در پره دری و حرمت شکنی گردیده، می خواهد بیش از این وجهه خویش را تخریب نسازند و بدانند شأن مرجعیت شیعه و بزرگانی همچون آیت الله مکارم شیرازی بالاتر از آنست که بخواهند آن را سوژه سخنرانیها و بازی های سیاسی خویش قرار دهند.

سخنى در شرح حديثِ: «روزه، براى من است»

در پاره­اي روايات مربوط به روزه عبارتي به كار رفته است كه در تلفظ و به تبع آن ترجمه روايت، بين تفسير حديث‏شناسان گذشته و تفسير رايج امروز تفاوت اساسي وجود دارد. عبارت مورد اختلاف اين چنين است(از قول خداي متعال درباره روزه): انا اجزي به. آيا عبارت فوق أجزي بِهِ است يا أُجْزى بِهِ؟ جزاي روزه با خداست يا خدا بواسطه روزه جزا داده ميشود؟   ابتدا متن بعضي از اين روايات را مرور ميكنيم:   1. پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: قالَ اللّه‏ُعز و جل: «الصَّومُ لي، وأنَا أجزي بِهِ»؛1 خداوند فرموده است: «روزه، براى من است و خودم پاداش آن را مى‏دهم».   2. پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: يَقولُ اللّه‏ُ تَعالى: «كُلُّ عَمَلِ ابنِ آدَمَ لَهُ؛ فَالحَسَنَةُ بِعَشرِ أمثالِها إلى سَبعِمِئَةِ ضِعفٍ، إلاَّ الصِّيامَ هُوَ لي وأنَا أجزي بِهِ، إنَّهُ يَترُكُ الطَّعامَ وشَهوَتَهُ مِن أجلي، ويَترُكُ الشَّرابَ وشَهوَتَهُ مِن أجلي؛ فَهُوَ لي وأنَا أجزي بِهِ»؛2 خداوند مى‏فرمايد: «هر كار آدمى‏زاده، براى خود اوست. كار نيك ده برابر تا هفتصد برابر مى‏شود، مگر روزه‏دارى، كه آن براى من است و خودم پاداش آن را مى‏دهم. روزه‏دار، غذا و علاقه به آن را به خاطر من ترك مى‏كند و نوشيدنى و علاقه به آن را به خاطر من رها مى‏نمايد. پس، آن براى من است و خودم، پاداش آن را مى‏دهم».   3. امام على عليه‏السلام در حكمت‏هاى منسوب به ايشان: الصَّومُ عِبادَةٌ بَينَ العَبدِ وخالِقِهِ، لا يَطَّلِعُ عَلَيها غَيرُهُ، وكَذلِكَ لا يُجازي عَنها غَيرُهُ؛3 روزه، عبادتى ميان بنده و آفريدگار اوست. كسى جز آفريدگار، از آن آگاه نمى‏شود و كسى جز پروردگار، پاداش آن را نمى‏دهد.   حديث‏شناسان متبحر گذشته روايت را به شكل "أجزي بِهِ" تلقي و ترجمه كرده­اند يعني روزه براي خداست و جزايش را خود ميدهد. تا آن جا كه ما جستجو كرديم، هيچ يك از حديث‏شناسان گذشته، آن را به شكل "أُجْزى به" _آنچه اخيرا در تفسير اين حديث رايج شده_ قرائت نكرده و از آن، چنين معنايى نفهميده است.   به دو نمونه از تلقي و فهم حديث‏شناسان گذشته دقت كنيد:   الف. ابو حامد غزّالى در شرح اين حديث، گفته است: اين كه روزه براى خداست و اين شرافت را يافته كه به خداوند، نسبت داده شود (هر چند همه عبادات، براى اوست، همچنان كه كعبه اين شرف را يافته كه خانه او باشد، در حالى كه همه زمين براى اوست) دو معنا دارد: نخست، اين كه: روزه، پرهيز و ترك است و عملى پنهان است و در آن، كارى نيست كه ديده شود. به خلاف همه عبادت‏ها كه در معرض ديد مردم انجام مى‏شوند، روزه، عبادتى است كه جز خدا آن را نمى‏داند؛ چرا كه كارى است باطنى كه همان صبر است. دوم، اين كه: روزه، سركوبى دشمن خداست؛ چون ابزار شيطان ملعون، شهوت‏ها هستند و شهوات با خوردن و آشاميدن، نيرو مى‏يابند. از اين رو، پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرموده است: إنَّ الشَّيطانَ لَيَجرى مِنِ ابنِ آدَمَ مَجرَى الدَّمِ؛ فَضَيِّقوا مَجارِيَهُ بِالجوعِ؛4 شيطان، همچون خون، در وجود آدمى جارى مى‏شود، پس گذرگاه‏هاى او را با گرسنگى، تنگ كنيد....   از آن جا كه بخصوصِ روزه، سركوبى شيطان و بستن و تنگ ساختن گذرگاه‏هاى اوست، شايسته است كه ويژه خدا گردد؛ زيرا سركوبى دشمن خدا، يارى نمودن خداست، و يارى‏رسانىِ خداوند به بنده‏اش، در پىِ يارى كردن بنده به خداست. خداوند فرموده است: «إِن تَنصُرُواْ اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ»؛5 اگر خدا را يارى كنيد، خدا يارى‏تان مى‏كند و گام‏هايتان را استوار مى‏سازد.   پس شروع تلاش، از بنده است و پاداش دادن به هدايت، از خدا. از اين رو فرموده است: «وَ الَّذِينَ جَـهَدُواْ فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا»؛6 و آنان كه در راه ما جهاد كنند، ما راه‏هاى خود را به آنان نشان مى‏دهيم.   و فرموده است: «إِنَّ اللَّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ»؛7 خداوند، سرنوشت يك ملّت را عوض نمى‏كند، تا وضع خودشان را تغيير دهند.   اين تغيير، با شكستن شهوات انجام‏پذير است؛ چون شهوت‏ها، چراگاه‏هاى شياطين‏اند و تا وقتى سرسبز باشند، رفت و آمد آنها بريده نمى‏شود و تا در رفت و آمدند، جلال خداوند بر بنده آشكار نمى‏شود و بنده از ديدار خدا محروم مى‏ماند. پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرمود: لَولا أنَّ الشَّياطينَ يَحومونَ عَلى قُلوبِ بَنى آدَمَ، لَنَظَروا إلى مَلَكوتِ السَّماءِ؛ اگر نبود اين كه شياطين، دور و بر دل‏هاى آدمى‏زادگان مى‏چرخند، آدميان به ملكوت آسمان مى‏نگريستند.8   از اين رو، روزه درِ عبادت و سپر ايمنى گشته است.   در كتاب النهايةى ابن اثير آمده است: مردم، در تأويل اين حديث و اين كه: «چرا خداوند، روزه و پاداش آن را مخصوص خود ساخته است، هر چند همه عبادت‏ها و پاداش آنها، از سوى خدا و بر عهده اوست؟»، بسيار گفته‏اند. آنان در اين باره وجوهى را ذكر كرده‏اند كه محور همه آنها، اين است كه: روزه، رازى ميان خدا و بنده است و كسى جز او، از آن آگاه نمى‏شود. پس بنده، روزه‏دار واقعى نمى‏شود، مگر آن كه در اطاعت، اخلاص داشته باشد. گرچه همان طور است كه گفته‏اند، ولى عبادات ديگرى هم هستند كه در پنهان بودن، مثل روزه‏اند، مانند: نماز بى‏وضو و نماز در جامه نجس و اين گونه اعمال پنهانى كه همراه با عبادات‏اند و جز خدا و نمازگزار، آنها را نمى‏داند. بهترين چيزى كه در تأويل اين حديث شنيده‏ام، اين است كه: همه عبادت‏هايى كه بندگان با انجام دادن آنها به خداوند، تقرّب مى‏جويند (مانند: نماز، حج، صدقه، اعتكاف، دعا، نيايش، قربانى و انواع عبادت‏هاى ديگر)، مشركان نيز با همانها خداهاى خويش و آنچه را شريك خدا قرار داده بودند، پرستيده‏اند؛ امّا هرگز شنيده نشده است كه گروهى از مشركان و پيروان مذاهب در دوران‏هاى پيشين، معبودهاى خود را با «روزه» پرستيده باشند و بدين وسيله به آنها تقرّب جسته باشند. روزه، به عنوان عبادت، تنها از سوى اديان آسمانى، شناخته شده است. از اين رو، خداوند فرموده است: «روزه، براى من است و خودم پاداش آن را مى‏دهم»، يعنى: در آن، كسى شريك من نگشته است و با آن جز من، پرستش نشده است. پس در اين هنگام، خودم پاداش آن را بر عهده مى‏گيرم و به كسى ديگر، چه فرشتگان مقرّب و چه غير آنان، وا نمى‏گذارم؛ تا اندازه‏اى كه به من اختصاص يابد.9     منبع: كتاب «ماه خدا»، مولف: محمد محمدي ري شهري، همكار: رسول افقي، مترجم: جواد محدثي

 گلدکوئیست دروغ بزرگ!!!        

             جدول تصاعــد گلدکوئست

• فتواهای مراجع تقلید

• فعالیــت گلدکوئست در ایران از نظر دولت

• جنبه های روانی و عاطفی این کار

• جنبه های اقتصادی فعالیت این شرکت در کشور

• شیوه های پرزنت (جذب افراد) در این شرکت

• ابهامات در قوانین شرکت کلدکوئست

 «گلدكوئيست» چيست؟

در حالي كه با گذشت ده روز از درگيري‌‌هاي خونين كربلا كه در آن ده‌‌ها تن از شيعيان عراق كشته شدند، اطلاعات و فيلم‌هاي اين حادثه بررسي شده است، حجت‌الا‌سلام رسول جعفريان، كارشناس مسائل عراق در گفت‌وگويي با «بازتاب»، به تشريح عوامل اين فتنه و تحركات جريان مقتدا صدر در اين كشور پرداخت.
 متن گفت‌وگو به اين شرح است:

ريشه‌هاي اصلي ماجراي نيمه شعبان امسال در كربلا چه بوده است؟
ـ مشكل مهمي از زمان صدام در عراق پديد آمد كه رژيم عراق حامي آن بود؛ دولت عراق كوشيد براي هدايت شيعيان به مجراي دلخواه خود، مرجعيتي دست و پا كند؛ بنابراين، از ميان كانديدا‌ها، آيت‌الله سيدمحمد صدر برگزيده شد كه ايشان به خاطر سادگي پذيرفت و سپس باز بر همين اساس، جلوي صدام ايستاد و به شهادت رسيد.

 آن چند سال، خطي در حوزه نجف درست شد كه مقابل مرجعيت سنتي شيعه بود و پس از سقوط صدام، مقتدي صدر رهبري اين خط را به عهده گرفت. بنياد اين خط، رقابت با مرجعيت شيعه بوده و هست. البته بايد گفت كه يك رگه‌هايي از انحراف از نوع ادعاهاي بابيت و شبيه به آنها در اين گروه وجود دارد. هم‌اكنون گروهي از اين صدري‌‌ها، مقتدي را سيد حسني و حتي برخي از ساده‌لوحان، خود او را مهدي مي‌دانند. به هر حال بنياد اين حركت رقابت با مرجعيت است.

مواضع اينها با دولت عراق چيست؟
ـ ببينيد من در همان سال نخست پس از سقوط صدام هم نوشتم كه گروه مقتدي، رفتارهايي تند شبيه برخي گروه‌هاي كه نمي‌خواهم نام ببرم دارند؛ يعني از لحاظ روش بيشتر شبيه آنها هستند. در عراق به دليل سي سال دوري مردم از فرهنگ و معارف شيعه و فاصله آ‌نان با مرجعيت، مشكلاتي از لحاظ كم فرهنگي وجود دارد كه بيشتر در جوان‌هاست كه البته گروه مقتدي اينها را به خود جذب كرد.

آيت‌الله سيستاني نيز با درايت خاص خود براي يكپارچه كردن عراق، به ويژه شيعيان، اينها را با يكديگر نزديك كرد و نتيجه آن شد كه در مجلس با هم شدند، اما واقعيت آن است كه گروه صدر، تا حدودي قدرت‌طلب است و مي‌خواهد به هر قيمت همه چيز عراق را در انحصار خود داشته باشد و به دليل آن كه ريشه‌گيري آن در رقابت با مرجعيت بوده، هم‌اكنون هم بدون هماهنگي با مراجع فعاليت مي‌كند. اينها روز نيمه شعبان را كه در كربلا جمعيت ميليوني جمع مي‌شود، خراب كردند و اگر شما فيلم آن را ببينيد، يك مشت جوان دست به آتش زدن اينجا و آنجا مي‌زنند. مردم هم تنها نگاه مي‌كنند. از همين فيلم، مي‌توان دريافت كه روش‌هاي آنان كاملا تخريبي است.

در عراق چه كسي از اينها حمايت مي‌كند؟
ـ هم‌اكنون در عراق سخت است كسي بفهمد چه كسي از اينها يا گروه‌هاي ديگر حمايت مي‌كند! بيشتر كشورهاي عربي به دنبال ساقط كردن دولت مالكي هستند؛ بنابراين، همه آنان متهمند كه به هر جرياني كه باعث آشفتگي اوضاع بشود، كمك كنند. دولت‌هاي ديگري هم سرمايه‌گذاري مي‌كنند. البته اين جريان چون يك جريان جوان شيعه است، شايد برخي از شيعيان هم به آنان كمك كنند! اين يك اشتباه فاحش است. شايد كساني در اين انديشه باشند كه اينها حامي جريان تشيع در عراق هستند، اما به نظرم ضربه‌اي كه اينها به دولت مالكي مي‌زنند، كمتر از ضربه گروه‌هايي چون القاعده به اين دولت نيست.

شما گمان مي‌كنيد كساني در ايران هم هستند كه از مقتدي حمايت كنند؟
ـ من سياست رسمي جمهوري اسلامي را اين نمي‌ دانم. رهبر معظم انقلاب خط اصلي حركت عراق را خط آيت‌الله سيستاني مي‌دانند. ايشان همواره روي اين مسأله تأكيد كرده‌اند و به تازگي و به صراحت، وي را رهبري دورانديش و هوشمند خواندند. شما ببينيد برخي گروه‌هاي منتسب به مقتدي، در حال ترور نمايندگان مراجع در عراق هستند و تا به حال، شماري از نمايندگان آيت‌الله سيستاني و حكيم را ترور كرده‌اند و اين كار در دستور كار آنهاست. آنها دو استاندار مهم عراق را نيز كه از گروه بدر بودند، ترور كردند و بايد گفت كه اين كار، تنها با خط‌دهي سلفي‌‌ها يا صهيونيست‌‌ها ممكن است

مسلما ايران دنبال اين مطلب نيست. من البته احتمال مي‌دهم عناصري ناآگاه نسبت به خط مرجعيت باشند كه ناخواسته گمان مي‌كنند بايد از اين گروه حمايت كرد، اما اينها ربطي به دولت و ملت ايران ندارد و سياست رهبري و سياست عالي جمهوري اسلامي اين نيست. به هر حال، هر گونه دفاع از اين گروه منحرف، به ضرر دولت مالكي است.

وضع گروه مقتدي صدر پس از ماجراي نيمه شعبان كربلا چگونه است؟‌
ـ به نظر من، خيلي موقعيت آنها ميان توده‌هاي شيعه تضعيف شده است. اين كار بسيار زشتي بود. آنها مي‌خواستند قدرت‌نمايي كنند و به دولت عراق و آمريكايي‌‌ها نشان دهند كه قدرتي دارند؛ خوب البته دارند. شايد هم كساني مي‌‌پندارند كه اگر از اينها حمايت نشود، اينها طرف برخي از كشورهاي عربي مي‌روند؛ خوب بروند. چرا يك گروه جاني كه اين چنين در كربلا بي‌حرمتي مي‌كند و رسما طرح ترور رهبران بدر، مجلس اعلي و حزب‌الدعوه را دارد، حمايت شود؟ اينها بايد به تدريج در جامعه شيعه عراق ايزوله شوند. خط اصلي خط مرجعيت است و مهمترين تهديد براي آن، گروه‌هاي تكفيري و همين گروه نادان خودسر است. اينها به تازگي، انحرافات ديگري هم پيدا كرده‌اند؛ نخست اين كه شماري از آنها هر روز انشعاب كرده، گروه‌هاي جديد با ادعاهاي جديد دارند. مثلا به تازگي، برخي از آنها گفته‌اند: ما از سيدمحمد تا سيدمحمد را قبول داريم؛ يعني از سيدمحمد صدر تا حضرت مهدي؛ بنابراين، مرجع نمي‌‌خواهيم. مرجعيت، تنها همان سيدمحمد صدر بوده و تا امام زمان او مرجع خواهد ماند. شما ديديد كه عراق مي‌تواند گروه جند‌السماء‌ و سيدحسني درست كند، در حالي كه ما تنها يك راه داريم و آن حفظ مرجعيت و خط مرجعيت است.

الان موقعيت ايران در عراق و ميان شيعيان چگونه است؟
ـ اين درست است كه آنها ايران را پناهگاه خود مي‌دانند، اما بخشي از عراقي‌‌ها متأسفانه تحت تأثير آمريكايي‌‌ها، ايران را به حمايت از گروه مقتدي صدر متهم مي‌كنند. ايران و دستگاه ديپلماسي ايران، بايد با صراحت بيشتري اعلام كند كه حامي اين گروهك نيست. در عراق تبليغات مي‌شود كه استانداران شيعه كه به تازگي ترور شده‌اند، با مين‌هاي ايراني بوده است. هرچند اين اخبار دروغ است، در ذهن مردم عراق اين طور القا مي‌كنند. سياست ايران حمايت از آرامش در عراق در همه نقاط آن است. ايران تندروي‌هاي گروه مقتدي صدر را كه گاه، عمليات تلافي‌جويانه عليه ديگران انجام مي‌دهد، نمي‌‌پذيرد.
رهبر انقلاب كشتن اين افراد را حرام اعلام كرده‌اند و آيت‌الله سيستاني نيز همين را اعلام نموده و فرموده‌اند، اگر نيمي از شيعيان هم كشته شوند، كسي حق كشتن افراد بي‌گناه را ندارد، اما گروه مقتدي، متهم به اشتباهات و انحرافاتي است كه آنها را از خط مرجعيت جدا مي‌كند.

نگاهی به تحلیل‌های مطبوعاتی درباره انتخاب هاشمی

آفتاب: انتخاب آیت‌الله هاشمی رفسنجانی به ریاست مجلس خبرگان رهبری بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های داخل کشور و مطبوعات به همراه داشت. در این میان، چندین تحلیل قابل توجه مطبوعاتی نیز منتشر شد که خلاصه‌ای از آنها را درپی می‌آوریم.  روزنامه «اعتمادملی» در یادداشتی به قلم «محمد قوچانی» انتخابات روز دوشنبه مجلس خبرگان را با تعبیر «عرفی شدن قدسی‌ترین جمع سیاسی در جمهوری اسلا‌می» تعبیر کرد و نوشت که در جریان این انتخابات برای اولین بار، جناح‌بندی به عنوان ركن اصلی توسعه سیاسی به مجلس خبرگان رهبری هم راه یافت.  در این مطلب به تلاش‌های گسترده چند ماه اخیر برای كاهش شانس ریاست هاشمی‌رفسنجانی بر خبرگان رهبری اشاره شده و با ارائه گزارشی از روند رقابت میان هاشمی و جنتی آمده است: پس از تعیین رئیس و پیروزی هاشمی بر جنتی، رسما دو فراكسیون سیاسی در مجلس خبرگان رهبری اعلا‌م موجودیت كردند.مجلسی كه سعی بسیار شد فراكسیونی در آن شكل نگیرد و اكنون حداقل دو فراكسیون دارد. مجلسی كه اكثریت آن به یك سلیقه سیاسی رای داد و اقلیت آن به سلیقه‌ای دیگر و آن سلیقه سیاسی كه رای نیاورد همان سلیقه‌ای است كه در اعمال نظارت استصوابی برای انتخاب این مجلس نقش اساسی داشته است.  در این مطلب به نکته‌ای دیگر هم اشاره شده است: انتخابات سیزدهم شهریورماه خبرگان رهبری بیش از آنكه آزمونی برای جناح‌های سیاسی موجود باشد آزمونی برای عملكرد شورای نگهبان بود كه دو تن از سران آن در معرض داوری معتبرترین فقیهان و عالمان دینی قرار گرفتند. همان كسانی كه شورای نگهبان بر اجتهاد فقهی و اعتبار سیاسی آنها مهر تایید گذاشته بود و از این رو داوری و رای آنها معتبرترین داوری و رای برای شورای نگهبان است.   همچنین، سایت «نوروز» وابسته به جبهه مشارکت در یادداشتی به قلم «حمیدرضا جلایی‌پور» عضو شورای مرکزی این حزب نوشت: «این انتخابات موضوع ظریفی را روشن كرد و آن این است كه انحصارطلبان و بحران‌سازان معمولاً چنین القا می‌كردند كه نهادهای مذهبی-سیاسی مهمی چون مجلس خبرگان از كسانی تشكیل شده كه مؤید انحصارطلبی‌ها و بحران‌سازی آنها است. انتخاب آقای هاشمی نشان داد كه این برداشت دقیق نبوده است و مجلس خبرگان هم به عادی‌سازی امور می‌اندیشد».  جلایی‌پور افزود: «آقای هاشمی یك شخصیت واقع‌گرای سیاسی است. وی شرایط كنونی كشور را یك شرایط ویژه و حساس می‌داند. این تحلیل او از روی ترس نیست بلكه بر اساس تحلیل واقعیت‌های موجود ایران، منطقه و جهان است. حالا ما در اوضاعی هستیم كه عده‌ای از «بحران‌سازان» در كشور شخصیت‌هایی را كه از عادی‌سازی جریان امور دفاع می‌كنند و نگران شرایط ویژه كنونی هستند، به ترسو بودن متهم می‌كنند».  وی ادامه داد: این اتهام‌زنی، مرا به یاد خاطره‌ای در سال 67 در جبهه‌های جنگ در شمال غرب (قبل از حمله ارتش صدام یه حلبچه) انداخت كه با ذكر آن این نوشته را به پایان می‌برم. در آن موقع آقای هاشمی در قلب جبهه یك جلسه هماهنگی با تعدادی از مسؤولین گذاشته بود،‌در همان موقع ارتش صدام آن منطقه را مورد گلوله‌باران قرار داده بود. تعدادی از اعضای جلسه نسبت به اوضاع خیلی حساس شده بودند (و حتی بعضی‌ها ترسیده بودند). جالب این بود كه در آن جلسه كوچكترین ترسی در چهره آقای هاشمی دیده نمی‌شد و ایشان با آرامش مدیریت خود را انجام می‌داد. حالا می‌خواهم بگویم همین آقایانی كه شخصیت‌های پخته و عاقل كشور را به ترسو بودن متهم می‌كنند، آن موقع جرئت نداشتند از پنجاه كیلومتری خطوط عملیاتی رد شوند و الآن پس از بیست سال از پایان جنگ رجزخوانی می‌كنند!  اما در مقابل، روزنامه «کیهان» در یادداشتی به قلم «حسین شریعتمداری» مدیرمسؤول خود، تاکید کرد که در «جبهه انقلاب» دودستگی ایجاد نشده است.  این روزنامه نوشت: دو قطبی شدن جبهه انقلاب، آرزویی است كه دشمنان بیرونی و دنباله های داخلی آنها از نخستین سال های بعد از پیروزی انقلاب اسلامی همواره در دل داشته و همیشه نیز ناكام مانده است و عجیب آنكه علی‌رغم ناكامی‌های پی درپی هنوز هم این آرزو را به خبر تبدیل می كنند و از این خبرهای ساختگی تحلیل می بافند و فروپاشی چندباره این تحلیل‌ها نیز مانع از تكرار چندباره آن نشده و نمی شود.  کیهان می‌افزاید: واقعیت آن است كه در جبهه گسترده انقلاب اسلامی تفاوت سلیقه هایی بوده و هست اما این تفاوت سلیقه ها مخصوصاً در میان شخصیت های برجسته و پرسابقه انقلاب هرگز به مرز اختلاف در اصول و مبانی نرسیده است و در موارد بسیار اندك و استثنایی اگر افرادی از مرز اصول گذشته باشند، پیش از آن، از مرزهای جبهه انقلاب نیز بیرون رفته‌اند بی آنكه این جبهه را به دو یا چند قطب- آنگونه كه دشمن آرزو دارد- تبدیل كنند.  شریعتمداری در ادامه به انتقاد از مواضع اصلاح‌طلبان در قبال هاشمی پرداخته و نوشته است: در این وجیزه، سخنی هم با برخی از مدعیان اصلاحات در میان است و آن، این كه برخوردهای زشت، اهانت آمیز و كینه توزانه شما علیه آقای هاشمی رفسنجانی به عنوان نمادی از وفاداری به انقلاب از خاطر مردم نرفته و نخواهد رفت، بنابراین تلاش شما برای انتساب ایشان به جبهه اصلاحات! و گروه ها و احزاب نظیر آن، آب در هاون كوبیدن است.  از سوی دیگر، سایت «رجانیوز» نزدیک به دولت هم که در هفته‌های اخیر مطالب تندی را علیه هاشمی منتشر کرده بود و بشدت مخالف ریاست او بر مجلس خبرگان است، در یادداشتی با متهم کردن هاشمی و نیروهای نزدیک به وی تحت عنوان «حلقه ثروت و قدرت» نوشت: جایگاه ریاست خبرگان رهبری نه صندلی ریاست مجمع تشخیص است و نه شأن ریاست دستگاه اجرائی كشور را دارد كه بتوان از آن بعنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف سلیقه‌ای وبعضا حزبی استفاده كرد.

دعای روزانه ماه مبارک رمضان

ردیف	عنوان	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	دعای روز اول		114	0:01:14
2	دعای روز دوم		116	0:00:57
3	دعای روز سوم		98	0:00:47
4	دعای روز چهارم		193	0:01:36
5	دعای روز پنجم		109	0:00:53
6	دعای روز ششم		91	0:00:44
7	دعای روز هفتم		107	0:00:52
8	دعای روز هشتم		93	0:00:45
9	دعای روز نهم		134	0:01:06
10	دعای روز دهم		102	0:00:49
11	دعای روز یازدهم		147	0:01:13
12	دعای روز دوازدهم		119	0:00:58
13	دعای روز سیزدهم		118	0:00:58
14	دعای روز چهاردهم		118	0:00:58
15	دعای روز پانزدهم		154	0:01:16
16	دعای روز شانزدهم		108	0:00:53
17	دعای روز هفدهم		130	0:01:04
18	دعای روز هجدهم		117	0:00:57
19	دعای روز نوزدهم		112	0:00:55
20	دعای روز بیستم		109	0:00:53
21	دعای روز بیست و یکم		110	0:00:53
22	دعای روز بیست و دوم		147	0:01:13
23	دعای روز بیست و سوم		123	0:01:00
24	دعای روز بیست و چهارم		113	0:00:55
25	دعای روز بیست و پنجم		96	0:00:46
26	دعای روز بیست و ششم		87	0:00:42
27	دعای روز بیست و هفتم		113	0:00:55
28	دعای روز بیست و هشتم		102	0:00:50
29	دعای روز بیست و نهم		103	0:00:50
30	دعای روز سی ام		99	0:00:48

برای دانلود کردن دعاهای روزانه ماه مبارک رمضان، روی آیکون  کلیک راست نموده
و  گزینه ...Save Target As را انتخاب نمایید.